KALARIPAYATTU – PWN MARTIAL Kerala'S ART
Podziel się tym
Kalaripayattu (Malajalam: കളരിപ്പയറ്റ്, wyraźny [kaɭəɾip ajət ː ː ɨ̆]) to indyjska sztuka walki z południowego stanu Kerala. Jeden z najstarszych systemów walki w istnieniu, jest to praktykowane w Kerali i przyległych części Tamil Nadu i Karnataka oraz północno-wschodniej Sri Lance i wśród społeczności Malayali Malezji.
Kalari payat obejmuje strajki, kopnięcia, zmagają, zaprogramowane formy, uzbrojenie i metody uzdrawiania. Regionalne odmiany są klasyfikowane zgodnie z położeniem geograficznym w Kerali; są to północne styl Malayalis, południowej styl Tamilów i centralny styl od wewnętrznej Kerali. Północna styl był praktykowany głównie przez Nairs, wojenny kasta Kerala, i Ezhavas, jak również niektóre Mappilas i syryjski Malabar Nasranis.
Południowej styl, nazywa adi Murai, był praktykowany głównie przez Nadars i posiada cechy odróżniające go od innych regionalnych counterparts.Northern Kalari payat opiera się na zasadzie ciężkiej techniki, podczas gdy południowy styl przede wszystkim wynika z miękkich technik, przy czym oba systemy korzystają z koncepcji wewnętrznych i zewnętrznych.
Niektóre z choreografii sparingów w Kalari payat mogą być stosowane do tańca i tancerze Kathakali który znał sztuki walki były uważane za znacznie lepsze od innych wykonawców. Niektóre tradycyjne indyjskie szkoły tańca jeszcze włączyć Kalari payat jako część ich terapii do ćwiczeń.
Nazwa : Termin kalaripayattu jest związkiem tatpurusha ze słów Kalari (Malayalam:കളരി) Znaczenie szkoły lub gimnazjum i payattuMalajalamam:പയററ്) pochodzi od znaczenia payattuka do “walczyć / wykonywanie” lub “umieścić ciężką pracę w”. W języku tamilskim, Kalari payattu to związek ze słów sens walki wojennej Kalari i payattu pochodzących z payattuka rozumieniu “nauka wykonywania”.
Początki
Sztuka była rozpowszechniana za pośrednictwem Kalari, które służyły jako aktywnych centrów nauki przed nowoczesny system edukacyjny został wprowadzony. Wciąż istnieje, Instytucje te były szkoły, gdzie uczniowie mogą zestawiać ze sobą i zdobywać wiedzę na różne tematy, począwszy od matematyki, Język, astronomia i różne sztuki teatralne. Sztuki walki były prowadzone w payattu Kalari, czyli szkołę walki.
Oral folklor przypisuje powstanie Kalari payat do hinduskich bogów. Historycznie, sztuki można prześledzić aż do średniowiecza, lub ok.. 11 do 12 wieku, konkretnie do konta przez historyka Elamkulam Kunjan Pillai którzy attribtues narodziny Kalari payat na dłuższy okres wojny między królestwami Cheras i Cholas w 11 wieku naszej ery.
Martial arts forma stała się bardziej rozwiniętych w wieku 9 i był praktykowany przez części hinduskiej społeczności, wojownik klanu z Kerali, w obronie stanu i króla. W wieku 11 i 12, Kerala została podzielona na małe księstwa, które walczyły jeden-do-jednego wojen między sobą. Te pojedynki lub ankam toczyły przez Chekavar na ankathattu, tymczasowa platforma, od czterech do sześciu metrów wysokości.
Prawo i obowiązek ćwiczyć sztuki walki w służbie władcy rejonowego najbardziej kojarzy się z Nairs i Ezhavas. Lohar z północnej Kerali byli wojownikami buddyjscy, którzy praktykowali kalaripayattu.The tradycyjną astrolog kastowy Ganaka / Kaniyar byli nauczyciele sztuki walki dla młodych Nairs[14]. Dlatego były one znane jako Panickar i Asans.A legendarnego przekonań istniały w związku z assignement tego obowiązku do klasy Kaniyar przez Parasuraman w Keralolpathy.
Najwcześniej zachodni konto z Kalari payat jest z portugalski odkrywca Duarte Barbosa.
Kiedy wojownicy Nair lanie od Brytyjczyków po wprowadzeniu broni palnej, a zwłaszcza po pełnej utworzenia brytyjskiej władzy kolonialnej w 19 wieku martial arts forma przeszła okresie spadku. Brytyjczycy ostatecznie zakazane kalaripayattu i zwyczaj Nair mieczy posiadających tak aby zapobiec rebelii i anty-kolonialne sentymenty. W tym czasie, wielu indyjskich sztuk walki miał być praktykowana w ukryciu i często ogranicza się do obszarów wiejskich.
Wariacje
Istnieje kilka style Kalari payat które można podzielić na trzy stacje regionalne. Te trzy główne szkoły myślenia mogą być rozróżnione przez ich atakowanie i wzorce obronne. Najlepsze wprowadzenie do różnic między tymi stylami jest księga Luijendijk który wykorzystuje zdjęcia, aby pokazać kilka Kalari ćwiczenia payat i ich zastosowań. Każdy rozdział w swojej książce odniesień przedstawiciel każdej z trzech głównych tradycji.
Northern kalari payat (PODSUMOWANIE vadakkan) praktykowane jest głównie w północnej Malabar. Kładzie większy nacisk na broń niż pustymi rękami. Paraśurama, 6-sza awatar Wisznu, uważa się za styl założyciel zgodnie z tradycją mowie i piśmie. Masters w tym systemie są zwykle znane jako gurukkal lub okazjonalnie jako Asan, i były często przyznawane zaszczytne tytuły, szczególnie Panikkar.
Southern Kalari cienki (lub adi Murai) był praktykowany głównie w starym Travancore łącznie z obecnym Kanyakumari dzielnicy Tamil Nadu głównie przez Nadars i Mukkulathors. Podkreślając pustymi ręcznych technik, Ta forma jest ściśle związana z Tamil silambam i Sri Lanki angampora. Założycielem i patronem jest uważana za Agastya Rishi zamiast Parasurama. Mistrzowie są znane jako Asy. Etapy szkolenia są chuvatu (formy solowe), Jodi (Szkolenie partner / sparing), kurunthadi (krótki kij), neduvadi (długi kij), katthi (Nóż), Katara (sztylet), Valum parichayum (Miecz i tarcza), chuttuval (elastyczny miecz), podwójny miecz, Kalari grapling i Marma (punktów nacisku).
Centralny styl (PODSUMOWANIE Madhya) praktykowane jest głównie w północnej Kerali, ale różni się od północnej (vadakkan) styl. To sprawia, że korzystanie z wielu kroków (chuvatu) praktykowany na ścieżkach podłogowych znanych jako Kalam, i jej techniki podkreślić dolnych partii ciała i szybkość.
Szkolenie
Ceremonia inicjacji : Studenci rozpocząć trening na około siedem lat życia z formalnego rytuał inicjacyjny wykonaniu gurukkal. W dniu otwarcia nowej sesji, nowicjusz jest dopuszczony do Kalari w obecności gurukkal lub studenta starszego i skierowany do umieszczają swoją prawą stopę 1-te przez próg. Student dotknie ziemi z prawej strony, a następnie czoło, jako znak szacunku. Jest on następnie doprowadził do guruthara, miejsce, w którym lampa jest utrzymywana spalania w szacunku do wszystkich mistrzów Kalari, powtórzyć ten akt kultu. Potem oferuje kapitanowi trochę pieniędzy jako Dakshina w złożonymi betel liści i pada na twarz siebie, dotykanie stóp Mistrza jako znak składania. Guru następnie kładzie dłonie na głowie ucznia, błogosławi go i modli się za niego. Ten rytuał – dotykając ziemi, puttara, guruthara i guru łapki – powtarza się codziennie. Symbolizuje on kompletny składania i akceptacji mistrza, deva, Kalari i sama sztuka.
Kalari : Kalari jest szkoła lub sala szkolenie, gdzie uczy się sztuki walki. Zostały one pierwotnie zbudowany zgodnie z wastu śastrach z wejściem skierowanym na wschód i główne drzwi położone na centroprawicowa. Nauki takie jak mantra saastra, tantra saastra i Marma saastra są wykorzystywane do zrównoważenia przestrzeni poziom energii. Obszar szkolenia obejmuje puttara (siedem warstwowych platforma) w narożniku południowo-zachodnim. Deity (zwykle awatar Bhagavathi, Kali lub Shiva) znajduje się tutaj, i jest czczony z kwiatami, kadzidła i wody przed każdym treningu, który jest poprzedzony modlitwą. Northern style są praktykowane w specjalnych zadaszonych boksów, gdzie podłoga jest 3.5 stóp pod ziemią i wykonane z mokrej gliny czerwonej miało na celu umożliwienie efekt amortyzujący i zapobiec obrażeniom. Głębokość dna chroni praktykującego od wiatrów, które mogłyby utrudnić temperaturę ciała. Południowe style są zazwyczaj praktykowane w plenerze lub w unroofed obudowie palmy. Tradycyjnie, kiedy Kalari został zamknięty zostanie ono wykonane w małej świątyni poświęconej deity.
Ćwiczenia
Polecenia związane z każdego ćwiczenia nazywane są vaytari.
Kaalkal : Kaalkal oznacza dosłownie nogi. W kontekście Kalari, odnosi się do kopnięć, jak i nóg podnoszenie ćwiczeń (waga eduppu) w celu zwiększenia elastyczności.
- Sprawa Akram (okrągły kopnięcie- wewnątrz na zewnątrz)
- Paada Bhramanam (okrągły kopnięcie- z zewnątrz do wewnątrz)
- NER kaal (prosto kopnięcie)
- Waga Kon (od prawej do lewej, lewej do prawej kopać)
- waga veethu (okrągły kopnięcie – wewnątrz na zewnątrz)
- ner-Kona-waga veethu (połączony kopnięcie)
- thirichu kaal (zarówno kopnięcie boczne – kopnąć prosto odwrócić się i kopać)
- Jednak waga (okrągły kopnięcie – na zewnątrz w)
- waga iruththi (kopać i siedzieć)
- waga iruththi 2 (kopać i siedzieć – włączyć i siedzieć)
- soochi kaal (kopnięcie i siedzieć podział strona)
- soochi kaal 2 (kopnięcie i siedzieć podział strona – kolei i boczne siedzieć split)
Kaikuththippayattu : Kaikuththippayattu jest związkiem kai (ręka), kuththi (hit) i payattu (wykonywanie). Pochodzący z rodu Tulunadan, został on przyjęty do większości innych stylów. Składa się z ciosów, ruchy nóg, Rozciąga, skręty, i skoki wykonywane w określonej sekwencji. Jest ona poprzedzona Rozgrzewki lub mukakattu. Podobnie jak większość ćwiczeń w Kalari payat, kaikuththipayattu jest podzielony na 18 etapy i jego złożoność zwiększa się z jednego poziomu na drugi..
Chumattadi : Chumattadi uczy jak atakować i bronić się przed wieloma przeciwnikami ze wszystkich stron. Dzieli się na 18 Etapy, składa się z ciosów, Cięcia, narzuty i bloki. Ruchy są powtarzane w czterech kierunkach. To zadanie powinno być praktykowane z intensywnym szybkość i moc.
Meipayattu : Meipayattu koncentruje się na elastyczności. Również dzieli się na 18 Etapy, mówi się, aby praktykujący agresywne i zwiększenie świadomości bitwy. To zadanie powinno być praktykowane w szybkości i zręczności.
Adithada : Adithada pochodzi od słów do przeboju (dodatkowy) i blok (thadu). W odróżnieniu od ćwiczeń wymienionych powyżej, adithada wymaga dwóch lub więcej lekarzy. Gdy jeden Wykładnik ataki, inne bloki, a następnie przeciw-ataki.
Ottotharam : Ottotharam uczy jak wykorzystywać ataki jako forma obrony. Podobnie jak w przypadku adithada, jest to praktykowane przez dwa wykładnika ale liczba może być zwiększona, jak zyski studentów doświadczenia.
Etapy
Szkolenie jest podzielone na cztery główne części składających się z Meithari, Kolthari, Ankathari i Verumkai.
Meithari (മെയ്ത്താരി) : Meithari jest początek scena z rygorystycznymi sekwencji ustrojowych dotyczących zwrotów akcji, ności i złożonych skoki i obroty. Dwanaście ćwiczenia meippayattu dla neuro-mięśniowej koordynacji, równowagę i elastyczność wykonać podstawowe postawy ciała. Kalari payat nie pochodzi z agresją, ale w dyscyplinowanie siebie. Dlatego trening zaczyna się od dyscyplinowania ciała fizycznego i osiągnięcie równowagi psychicznej. Ma to kluczowe znaczenie dla każdej osoby i nie koniecznie walki aspiranta. Ten pierwszy etap szkolenia składa się z ćwiczeń fizycznych, aby rozwijać siłę, elastyczność, równowaga i wytrzymałość. Obejmuje on skoki, niskie postawy na podłodze, Okrągłe sekwencje, kopnięcia, itp.. Próbuje się zrozumieć i opanować każdy odrębny organ ciała. Ćwiczenia te wnieść czujność dla umysłu, i to czujność pomaga zrozumieć niektóre ruchy i procesów samodzielnego sekwencjach obronnych, które są nauczane na późniejszych etapach.
Kolthari (കോല്തരി) : Gdy uczeń stał się fizycznie właściwy, są one wprowadzane do walki z długich drewnianych broni. Po raz pierwszy nauczał bronią jest personel (Kari Fox), która jest zwykle pięć stóp (1.5 m) długości, lub do czoła ucznia od poziomu gruntu. Drugi nauczył bronią jest cheruvadi lub muchan, drewniany kij trzech palm rozciąga się długi, około dwóch i pół metra długości lub 75 cm. Trzeci uczył bronią jest Otta, drewniany kij wygięty przypominać tułowia słonia. Końcówka jest zaokrąglony i jest używany do strajku żywotnych miejsc w ciele przeciwnika. Uważa się to za broń mistrz, i jest podstawowym narzędziem praktyki rozwijać wytrzymałość, zwinność, moc, i umiejętności. Szkolenie składa się z Otta 18 sekwencje.
Ankathari (അങ്കത്തരി) : Ankathari w którym oba przeciwnicy są uzbrojeni w chuttuval i paricha. Gdy lekarz stał się biegły z wszystkich broni drewnianych, przechodzą do Ankathari (dosłownie “Szkolenie wojna”) począwszy od broni metalowych, które wymagają najwyższej koncentracji ze względu na ich śmiertelnej natury. Pierwsza broń nauczył metal kadhara, sztylet metalowy z zakrzywionym ostrzem. Nauczycielka następne są miecz (val) i tarcza (paricha). Kolejne bronie zawierają włócznię (kuntham), trójząb (trisool) i topór (venmazhu). Zazwyczaj ostatni nauczał bronią jest elastyczny miecz (urumi lub chuttuval), niezwykle niebezpieczną bronią uczy się tylko studenci najbardziej zręcznych. Historycznie, po zakończeniu Ankathari, Uczeń będzie specjalizować się w broni swojego wyboru, zostać szermierzem ekspert lub wojownikiem kij na przykład.
O autorze
