KALARIPAYATTU – ศิลปะการป้องกันตัวเอง KERALA'S

ให้ผู้อื่นนี้

Tweet

Digg

Stumbleupon

Reddit

Facebook

แปลเป็​​น

ตั้งเป็นภาษาเริ่มต้น

โดย

Kalaripayattu (มาลายาลัม: കളരിപ്പയറ്റ്, เด่นชัด [kaɭəɾipːːɨ̆ajət]) เป็นศิลปะการป้องกันตัวชาวอินเดียจากรัฐทางตอนใต้ของเกรละ. หนึ่งในระบบการต่อสู้ที่เก่าแก่ที่สุดในการดำรงอยู่, มันมีประสบการณ์ในเกรละและชิ้นส่วนที่ต่อเนื่องกันจากรัฐทมิฬนาฑูและคาลอร์เช่นเดียวกับภาคตะวันออกเฉียงเหนือของศรีลังกาและในหมู่ชุมชน Malayali ของมาเลเซีย.

Kalari payat รวมถึงการนัดหยุดงาน, เตะ, การต่อสู้, รูปแบบที่กำหนดไว้ล่วงหน้า, วิธีการอาวุธและการรักษา. สายพันธุ์ในภูมิภาคมีการจำแนกตามตำแหน่งทางภูมิศาสตร์ในเกรละ; เหล่านี้เป็นลักษณะทางตอนเหนือของ Malayalis, สไตล์ภาคใต้ของชาวทมิฬและสไตล์กลางจากด้านในเกรละ. สไตล์ทางภาคเหนือได้รับการฝึกฝนเป็นหลักโดย Nairs, วรรณะการต่อสู้ของเกรละ, และ Ezhavas, เช่นเดียวกับ Mappilas บางและซีเรียหูกวาง Nasranis.

สไตล์ภาคใต้, ที่เรียกว่า Adi murai, เป็นประสบการณ์ส่วนใหญ่โดย Nadars และมีคุณสมบัติแตกต่างจากที่อื่น ๆ ในภูมิภาค counterparts.Northern kalari payat ขึ้นอยู่กับหลักการของเทคนิคที่ยาก, ในขณะที่สไตล์ภาคใต้เป็นหลักดังต่อไปนี้เทคนิคนุ่ม, แม้ว่าทั้งสองระบบจะใช้ประโยชน์จากแนวความคิดจากภายในและภายนอก.

Payattu Kalari – นักรบด้วยดาบ

บางซ้อมออกแบบท่าเต้นใน kalari payat สามารถนำไปใช้เต้นและนักเต้น Kathakali คนที่รู้จักศิลปะการต่อสู้ที่ถูกเชื่อว่าเป็นเด่นชัดที่ดีกว่านักแสดงอื่น ๆ. บางโรงเรียนเต้นรำแบบดั้งเดิมของอินเดียยังคงรวม kalari payat เป็นส่วนหนึ่งของการออกกำลังกายของพวกเขา.

ชื่อ : ระยะ kalaripayattu เป็นสารประกอบ tatpurusha จากคำ kalari (Malayalam:കളരി) ความหมายที่โร�มาลายาลัม�ยนหรือโรงยิมและ payattu (Malayalam:പയററ്) ที่ได้มาจากความหมาย payattuka ไป “ต่อสู้ / การออกกำลังกาย” หรือ “ที่จะนำไปสู่​​การทำงานอย่างหนัก”. ในทมิฬ, kalari payattu เป็นสารประกอบจากคำ kalari ต่อสู้สงครามความหมายและ payattu มาจาก payattuka ความหมาย “การเรียนรู้การออกกำลังกาย”.

ต้นกำเนิด

ศิลปะที่ถูกเผยแพร่ผ่านทาง kalari, ซึ่งทำหน้าที่เป็นศูนย์การเรียนรู้ที่ใช้งานก่อนที่ระบบการศึกษาที่ทันสมัย​​ได้รับการแนะนำ. ยังคงมีอยู่, สถาบันเหล่านี้มีโรงเรียนที่นักเรียนสามารถประกอบเข้าด้วยกันและได้รับความรู้ในวิชาต่างๆตั้งแต่คณิตศาสตร์, ภาษา, ดาราศาสตร์และศิลปะการแสดงละครต่างๆ. ศิลปะการต่อสู้ได้รับการสอนใน payattu kalari, หมายถึงโรงเรียนการต่อสู้.

Payattu Kalari

ชาวบ้านปาก ascribes สร้าง kalari payat เพื่อเทพเจ้าฮินดู. ในอดีต, ศิลปะสามารถโยงไปถึงยุคกลาง, หรือ CA. ที่ 11 ไปศตวรรษที่ 12, มากขึ้นโดยเฉพาะไปยังบัญชีโดยนักประวัติศาสตร์ Elamkulam Kunjan Pillai ที่ attribtues เกิดของ kalari payat เพื่อขยายระยะเวลาการทำสงครามระหว่างก๊ก Cheras และ Cholas ในศตวรรษที่ 11.

รูปแบบศิลปะการต่อสู้ได้กลายเป็นที่พัฒนามากขึ้นในช่วงศตวรรษที่ 9 และถูกปฏิบัติโดยส่วนของฮินดูชุมชน, นักรบตระกูลเกรละ, เพื่อปกป้องรัฐและกษัตริย์. ในศตวรรษที่ 11 และ 12, เกรละถูกแบ่งออกเป็นอาณาเขตเล็ก ๆ ที่ต่อสู้สงครามแบบหนึ่งต่อหนึ่งในหมู่พวกเขาเอง. ดวลเหล่านี้หรือ ankam ถูกต่อสู้โดย Chekavar เมื่อ ankathattu, แพลตฟอร์มชั่วคราว, 4-6 ฟุตสูง.

สิทธิและหน้าที่ที่จะปฏิบัติศิลปะการต่อสู้ในการให้บริการของผู้ปกครองอำเภอที่เกี่ยวข้องมากที่สุดกับ Nairs และ Ezhavas. Lohar จากทางทิศเหนือเกรละเป็นนักรบชาวพุทธที่ปฏิบัติ kalaripayattu.The ดั้งเดิมโหราจารย์วรรณะ Ganaka / Kaniyar เป็นครูของศิลปะการต่อสู้เพื่อ Nairs เล็ก[14]. ดังนั้นพวกเขาเป็นที่รู้จักกัน Panickar และ Asans.A ความเชื่อในตำนานได้ดำรงอยู่ในการเชื่อมต่อกับ assignement จากหน้าที่ที่จะต้องเรียน Kaniyar นี้โดย Parasuraman ใน Keralolpathy.

Payattu Kalari

บัญชีเก่าของตะวันตก kalari payat เป็นที่ของโปรตุเกส explorer ดูอาร์เต Barbosa.

ส่วนเพิ่มเติมของนักรบเหล่านี้ได้ก็ต่อเมื่อเจ็ดปีของอายุจะถูกส่งไปโรงเรียนที่พวกเขาจะได้เรียนเทคนิคมากจากความฉลาดและความชำนาญ; มีพวกเขาสอนพวกเขาจะเต้นรำและเปิดเกี่ยวกับการบิดและบนพื้นดิน, ที่จะใช้พระราช leaps, และ leaps อื่น ๆ, และนี้พวกเขาเรียนรู้วันละสองครั้งตราบเท่าที่พวกเขาเป็นเด็ก, และพวกเขาก็กลายเป็นที่มีข้อต่อหลวมและอ่อนนุ่มที่พวกเขาทำให้พวกเขาหันร่างกายของพวกเขาขัดกับธรรมชาติ; และเมื่อพวกเขาจะทำได้อย่างเต็มที่ในการนี​​้, พวกเขาสอนให้เล่นด้วยอาวุธที่พวกเขามีแนวโน้มมากที่สุด, บางคนที่มีคันธนูและลูกศร, บางคนที่มีเสาเป็น spearmen, แต่ส่วนมากที่มีดาบและ bucklers, ซึ่งเป็นที่ใช้มากที่สุดในหมู่พวกเขา, และในรั้วนี้พวกเขาจะเคยฝึก. ปริญญาโทที่สอนพวกเขาจะเรียกว่า Panikars.

เมื่อนักรบแนร์ที่หายไปของอังกฤษหลังจากการแนะนำของอาวุธปืนและโดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่สถานประกอบการเต็มรูปแบบของการปกครองอาณานิคมของอังกฤษในศตวรรษที่ 19 ศิลปะการต่อสู้แบบฟอร์มการรับรอบระยะเวลาของการลดลง. อังกฤษห้ามที่สุด kalaripayattu และกำหนดเองแนร์ของดาบถือเพื่อป้องกันการก่อจลาจลและความรู้สึกต่อต้านอาณานิคม. ในช่วงเวลานี้, หลายศิลปะการต่อสู้ของอินเดียจะต้องมีการฝึกซ้อมในที่ลับและมักจะถูกกักขังอยู่ในพื้นที่ชนบท.

รูปแบบต่างๆ

มีหลายคำ รูปแบบของ kalari payat ซึ่งสามารถแบ่งออกเป็นสามสายพันธุ์ในระดับภูมิภาค. ทั้งสามโรงเรียนหลักของความคิดสามารถโดดเด่นโดยการโจมตีและรูปแบบการป้องกันของพวกเขา. การแนะนำที่ดีที่สุดในความแตกต่างระหว่างรูปแบบเหล่านี้เป็นหนังสือจาก Luijendijk ซึ่งใช้ภาพที่จะแสดงการออกกำลังกายหลาย kalari payat และการประยุกต์ใช้ของพวกเขา. บทในการอ้างอิงหนังสือของเขาแต่ละคนเป็นตัวแทนของแต่ละสามหลักประเพณี.

Payattu Kalari

Northern kalari payat (vadakkan สรุป) มีประสบการณ์ส่วนใหญ่ในภาคเหนือหูกวาง. มันให้ความสำคัญมากขึ้นในการใช้อาวุธในมือกว่าที่ว่างเปล่า. Parashurama, ประจำที่หกของพระนารายณ์, เชื่อว่าเป็นผู้ก่อตั้งรูปแบบของตามประเพณีทั้งพูดและการเขียน. ปริญญาโทในระบบนี้เป็นที่รู้จักกันมักจะเป็น gurukkal หรือบางครั้งเป็น Asan, และมักจะได้รับชื่อฝัน, โดยเฉพาะอย่างยิ่ง Panikkar.

บางภาคใต้ kal​​ari (หรือ Adi นกกางเขน) เป็นประสบการณ์ส่วนใหญ่อยู่ในวัย Travancore ได้แก่ ปัจจุบัน Kanyakumari ตำบลของรัฐทมิฬนาฑูเป็นหลักโดย Nadars และ Mukkulathors. Emphasising เทคนิคที่ว่างเปล่าอยู่ในมือ, แบบฟอร์มนี้มีการเชื่อมต่ออย่างใกล้ชิดเพื่อทมิฬ silambam และศรีลังกา angampora. ผู้ก่อตั้งและนักบุญอุปถัมภ์เชื่อว่าเป็น Agastya Rishi มากกว่า Parasurama. ปริญญาโทที่เรียกว่า ความสิ้นคิดของ. ขั้นตอนของการฝึกอบรมเป็น chuvatu (รูปแบบเดี่ยว), Jodi (การฝึกอบรม / partner ซ้อม), kurunthadi (ติดสั้น), neduvadi (ติดยาว), katthi (มีด), Katara (กริช), parichayum Valum (ดาบและโล่), chuttuval (ดาบที่มีความยืดหยุ่น), ดาบสอง, kalari ต่อสู้และ marma (จุดความดัน).

สไตล์ภาคกลาง (มัธยสรุป) มีประสบการณ์ส่วนใหญ่ในภาคเหนือของเกรละ แต่จะต่างจากภาคเหนือ (vadakkan) สไตล์. ทำให้การใช้ขั้นตอนมาก (chuvatu) ปฏิบัติเกี่ยวกับเส้นทางที่รู้จักกันเป็นชั้นลาม, และเทคนิคที่เน้นความแข็งแรงของร่างกายลดลงและความเร็ว.

การอบรม

พิธีเริ่มต้น : นักศึกษาเริ่มการฝึกอบรมที่ประมาณเจ็ดปีกับพิธีกรรมการเริ่มต้นอย่างเป็นทางการดำเนินการโดย gurukkal. ในวันเปิดตัวของเซสชั่นใหม่, สามเณรที่เข้ารับการรักษา kalari ในที่ที่มี gurukkal หรือนักเรียนอาวุโสและกำกับการที่จะวางเท้าขวาของพวกเขาครั้งแรกที่ข้ามธรณีประตู. นักเรียนสัมผัสกับพื้นด้วยมือขวาและหน้าผากแล้ว, เป็นเครื่องหมายของการเคารพ. เขาจะนำไป guruthara, สถานที่ที่หลอดไฟจะถูกเก็บไว้ในการเผาไหม้เคารพทุกต้นแบบของ kalari, ที่จะทำซ้ำการกระทำการบูชานี้. จากนั้นเขาก็เสนอต้นแบบเงินบางส่วนเป็น Dakshina ในใบพลูพับและ prostrates ตัวเอง, สัมผัสฟุตโทเป็นสัญลักษณ์ของการส่ง. guru แล้วที่มือของเขาบนหัวของนักเรียน, อวยพรเขาและอธิษฐานให้เขา. พิธีกรรมนี้ – สัมผัสพื้น, puttara, guruthara และเท้าของกูรู – จะถูกทำซ้ำทุกวัน. มันเป็นสัญลักษณ์ที่สมบูรณ์เพื่อการส่งและการยอมรับของต้นแบบ, Deva, kalari และศิลปะของตัวเอง.

Payattu Kalari

Kalari : kalari เป็นโรงเรียนสอนการฝึกอบรมหรือห้องโถงที่ศิลปะการต่อสู้จะสอน. พวกเขาถูกสร้างมา แต่เดิมตาม Vastu sastra มีทางเข้าหันหน้าไปทางทิศตะวันออกและประตูหลักตั้งอยู่บนใจกลางขวา. วิทยาศาสตร์เช่นมนต์ saastra, Tantra saastra และ marma saastra ถูกนำมาใช้เพื่อความสมดุลระดับพลังงานของพื้นที่. พื้นที่การฝึกอบรมประกอบด้วย puttara (เจ็ดแพลตฟอร์มฉัตร) ในมุมทิศตะวันตกเฉียงใต้. เทพผู้พิทักษ์ (มักจะมาจาก Bhagavathi, กาลีหรือพระอิศวร) ตั้งอยู่ที่นี่, และเป็นที่เคารพบูชาด้วยดอกไม้, ธูปและน้ำก่อนการฝึกซ้อมแต่ละที่จะนำหน้าด้วยคำอธิษฐาน. รูปแบบที่ภาคเหนือจะมีประสบการณ์ในหลุมมุงพิเศษที่ชั้นเป็น 3.5 ฟุตต่ำกว่าระดับพื้นดินและทำจากดินสีแดงเปียกขึ้นเพื่อให้ผลกระแทกและป้องกันการบาดเจ็บ. ความลึกของชั้นปกป้องผู้ประกอบการจากลมที่อาจขัดขวางอุณหภูมิของร่างกาย. รูปแบบที่ภาคใต้กำลังฝึกมักจะอยู่ในที่โล่งหรือในกรง unroofed จากกิ่งปาล์ม. ตามธรรมเนียม, เมื่อ kalari ถูกปิดตัวลงก็จะทำให้เป็นศาลเจ้าขนาดเล็กที่ทุ่มเทให้กับเทพผู้พิทักษ์.

การออกกำลังกาย

คำสั่งเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับการออกกำลังกายแต่ละที่จะเรียกว่า vaytari.

Kaalkal : Kaalkal แท้จริงหมายถึงขา. ในบริบท kalari, มันหมายถึงลูกเช่นเดียวกับการออกกำลังกายขาเลี้ยง (eduppu น้ำหนัก) เพื่อเพิ่มความยืดหยุ่น.

Payattu Kalari

1. เรื่องอัก (เตะรอบ- ภายในสู่ภายนอก)
2. Bhramanam Paada (เตะรอบ- นอกไปภายใน)
3. ขนาดเนอ (เตะตรง)
4. น้ำหนัก Kon (ขวาไปซ้าย, จากซ้ายไปขวาเตะ)
5. น้ำหนัก veethu (เตะรอบ – ภายในออก)
6. เนออาน้ำหนัก veethu (เตะรวมกัน)
7. Kaal thirichu (เตะทั้งสองฝั่ง – เตะตรงหันไปรอบ ๆ และเตะ)
8. แต่น้ำหนัก (เตะรอบ – ข้างนอกใน)
9. น้ำหนัก iruththi (เตะและนั่ง)
10. น้ำหนัก iruththi 2 (เตะและนั่ง – และนั่งหัน)
11. Kaal soochi (เตะและนั่งแยกฝั่ง)
12. Kaal soochi 2 (เตะและนั่งแยกฝั่ง – เปิดและด้านข้างนั่งแยก)

Kaikuththipp​​ayattu : Kaikuththipp​​ayattu เป็นสารประกอบของไก่ (มือ), kuththi (ตี) และ payattu (การออกกำลังกาย). ที่มาจากเชื้อสาย Tulunadan, มันได้ถูกนำเข้ามาในรูปแบบอื่น ๆ มากที่สุด. ประกอบด้วยเจาะ, ย้ายขา, เหยียด, บิด, และกระโดดดำเนินการในลำดับเฉพาะ. มันจะนำหน้าด้วยน้ำอุ่น-UPS หรือ mukakattu. ชอบออกกำลังกายมากที่สุดใน kalari payat, kaikuththipayattu แบ่งออกเป็น 18 ขั้นตอนและเพิ่มความซับซ้อนของมันจากระดับหนึ่งไปยังอีก.

Chumattadi : Chumattadi สอนวิธีการโจมตีและป้องกันฝ่ายตรงข้ามหลายจากทุกด้าน. แบ่งออกเป็น 18 ขั้นตอน, ประกอบด้วยเจาะ, ตัด, พ่นและบล็อก. การเคลื่อนไหวมีการทำซ้ำในสี่ทิศทาง. การออกกำลังกายนี้ควรได้รับการฝึกที่มีความเร็วและพลังที่รุนแรง.

Meipayattu : Meipayattu มุ่งเน้นที่ความยืดหยุ่น. ยังแบ่งออกเป็น 18 ขั้นตอน, ได้มีการกล่าวเพื่อให้ผู้ประกอบการเชิงรุกและเพิ่มการรับรู้การต่อสู้. การออกกำลังกายนี้ควรได้รับการฝึกที่มีความเร็วและความคล่องตัว.

Adithada : Adithada มาจากคำสำหรับตี (Adi) บล็อกและ (thadu). ซึ่งแตกต่างจากการออกกำลังกายดังกล่าวข้างต้น, adithada ต้องใช้สองหรือมากกว่าผู้ปฏิบัติงาน. เมื่อหนึ่งโจมตีเลขชี้กำลัง, บล็อกอื่น ๆ แล้วการโจมตีเคาน์เตอร์.

Ottotharam : Ottotharam สอนวิธีการใช้การโจมตีเป็นรูปแบบของการป้องกัน. เช่นเดียวกับ adithada, จะมีการปฏิบัติโดยทั้งสองยกกำลัง แต่จำนวนจะเพิ่มขึ้นเป็นประสบการณ์ที่ได้รับนักเรียน.

ขั้นตอน

การฝึกอบรมแบ่งออกเป็นสี่ส่วนหลักประกอบด้วย Meithari, Kolthari, Ankathari และ Verumkai.

Meithari (മെയ്ത്താരി) : Meithari เป็นขั้นตอนเริ่มต้นด้วยลำดับร่างกายที่เข้มงวดเกี่ยวกับการบิด, stances และกระโดดสลับซับซ้อนและเปลี่ยน. สิบสองการออกกำลังกายสำหรับ meippayattu ประสาทกล้ามเนื้อประสานงาน, ความสมดุลและความยืดหยุ่นตามท่าพื้นฐานของร่างกาย. Kalari payat มาไม่ได้อยู่ในความก้าวร้าว แต่ในการฝึกหัดของตัวเอง. ดังนั้นการฝึกอบรมเริ่มต้นด้วยการฝึกหัดร่างกายและบรรลุความสมดุลทางจิตใจ. นี้เป็นสิ่งสำคัญสำหรับบุคคลหนึ่งบุคคลใดและไม่จำเป็นต้องแสวงหาการต่อสู้. นี้ขั้นตอนแรกของการฝึกอบรมประกอบด้วยการออกกำลังกายทางกายภาพในการพัฒนาความแข็งแรง, ความยืดหยุ่น, ความสมดุลและความแข็งแกร่ง. ซึ่งจะรวมถึงกระโดด, stances ต่ำบนพื้น, ลำดับวงกลม, เตะ, เป็นต้น. ความพยายามที่จะทำเพื่อทำความเข้าใจและต้นแบบแต่ละอวัยวะของร่างกายที่แยกต่างหาก. การออกกำลังกายเหล่านี้นำความระมัดระวังในใจ, และการเตรียมพร้อมนี้จะช่วยให้คนเข้าใจบางส่วนของการเคลื่อนไหวและกระบวนการของการลำดับการป้องกันตัวเองที่มีการสอนที่ขั้นตอนต่อมา.

Kolthari (കോല്തരി) : เมื่อนักเรียนได้กลายเป็นอำนาจทางร่างกาย, พวกเขาจะแนะนำให้รู้จักกับการต่อสู้ด้วยอาวุธที่ทำด้วยไม้มานาน. อาวุธก่อนการสอนคือพนักงาน (kettukari), ซึ่งโดยปกติจะเป็นห้าฟุต (1.5 ม.) ในความยาว, หรือถึงหน้าผากของนักเรียนจากระดับพื้นดิน. อาวุธที่สองสอนเป็น cheruvadi หรือ muchan, ติดสามไม้ปาล์มครอบคลุมยาว, เกี่ยวกับสองและครึ่งฟุตยาวหรือ 75 เซนติเมตร. อาวุธที่สามสอนเป็น Otta, ติดไม้โค้งคล้ายลำต้นของช้าง. ปลายจะถูกปัดเศษและใช้ในการโจมตีจุดสำคัญในร่างกายของฝ่ายตรงข้าม. นี้ถือเป็นอาวุธหลัก, และเครื่องมือพื้นฐานของการปฏิบัติเพื่อพัฒนาความแข็งแกร่งคือ, ความว่องไว, อำนาจ, ทักษะและ. การฝึกอบรม Otta ประกอบด้วย 18 ลำดับ.

Ankathari (അങ്കത്തരി) : Ankathari ที่ฝ่ายตรงข้ามทั้งสองกำลังติดอาวุธที่มี chuttuval และ paricha. เมื่อผู้ประกอบการได้กลายเป็นความเชี่ยวชาญกับอาวุธที่ทำด้วยไม้, พวกเขาดำเนินการ Ankathari (อย่างแท้จริง “การฝึกอบรมสงคราม”) ที่เริ่มต้นด้วยอาวุธโลหะ, ซึ่งต้องใช้ความเข้มข้นที่เหนือกว่าเนื่องจากลักษณะร้ายแรงของพวกเขา. อาวุธโลหะแรกที่สอนคือ kadhara, กริชโลหะที่มีใบมีดโค้ง. สอนต่อไปดาบอยู่ (Val) และโล่ (paricha). อาวุธที่ตามมา ได้แก่ หอก (kuntham), ตรีศูล (trisool) และขวาน (venmazhu). โดยปกติแล้วอาวุธสุดท้ายที่สอนเป็นดาบที่มีความยืดหยุ่น (urumi หรือ chuttuval), อาวุธอันตรายมากสอนให้เฉพาะนักเรียนที่มีฝีมือมากที่สุด. ในอดีต, หลังจากเสร็จสิ้นการ Ankathari, นักเรียนจะมีความเชี่ยวชาญในอาวุธที่ตนเลือก, ที่จะกลายเป็นดาบที่มีความเชี่ยวชาญหรือเครื่องบินรบติดเช่น.